Γιατί το Τσουκουρτζούμα είναι το ιδανικό μέρος για διαμονή στην Κωνσταντινούπολη

Το 2012, η εφημερίδα «The Guardian» ανέδειξε το Τσουκουρτζούμα ως μία από τις 100 καλύτερες γειτονιές στον κόσμο για να ζει κανείς. Η λίστα δεν καταρτίστηκε με βάση την κατάταξη των αξιοθέατων, αλλά με βάση το πώς αισθάνεται κανείς όταν βρίσκεται σε ένα μέρος — την ατμόσφαιρα της καθημερινής ζωής, τον τρόπο με τον οποίο ένα μέρος «ζωντανεύει» το πρωί, πριν ακόμα γεμίσει κόσμο.

Πάνω από μια δεκαετία αργότερα, το Τσουκουρτζούμα δεν έχει αλλάξει την απάντησή του σε αυτό το ερώτημα.

Τα επιχειρήματα κατά όλων των άλλων περιοχών

Το Σουλταναχμέτ είναι το πρώτο μέρος που κλείνουν οι άνθρωποι. Βρίσκεται κοντά στην Αγία Σοφία —η οποία αξίζει πραγματικά όλο το ταξίδι—, στο Μπλε Τζαμί και στο Μεγάλο Παζάρι. Είναι επίσης μια γειτονιά που έχει προσανατολιστεί σε μεγάλο βαθμό προς τους επισκέπτες και όχι προς όσους ζουν εκεί. Τα εστιατόρια το γνωρίζουν αυτό. Οι τιμές το γνωρίζουν αυτό. Το ίδιο ισχύει και για την ατμόσφαιρα των δρόμων το βράδυ, όταν οι ομάδες των τουριστών με πούλμαν έχουν επιστρέψει στα ξενοδοχεία τους και τα καταστήματα με σουβενίρ έχουν κατεβάσει τα ρολά τους.

Το Ταξίμ έχει διαφορετικό χαρακτήρα, αλλά παρόμοιο αποτέλεσμα. Η ίδια η πλατεία έχει ανακατασκευαστεί και έχει μετατραπεί σε ένα λειτουργικό χώρο, αντί για έναν χώρο με ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Η οδός Ιστικλάλ, που ξεκινά από εκεί, είναι μία από τις πιο σημαντικές οδούς της Κωνσταντινούπολης, αλλά και μία από τις πιο θορυβώδεις. Η διαμονή στο Ταξίμ σημαίνει ότι κοιμάσαι πάνω από μια πόλη που δεν ησυχάζει παρά μόνο πολύ αργότερα από ό,τι θα ήθελαν οι περισσότεροι.

Το Καρακόι έχει μετατραπεί από βιομηχανική παραθαλάσσια περιοχή σε συνοικία του design με εντυπωσιακή ταχύτητα. Διαθέτει εξαιρετικά εστιατόρια και μια πυκνότητα ανεξάρτητων καφετεριών που θα ξεχώριζε σε οποιαδήποτε πόλη. Επίσης, όπως συμβαίνει με τις γειτονιές που ανακαλύπτονται γρήγορα, έχει αρχίσει να αποκτά τη δική της ταυτότητα — την αισθητική του εμφανή σκυροδέματος και του ανακυκλωμένου ξύλου, τα μενού γραμμένα σε δύο γλώσσες, την αίσθηση ότι κάτι υπήρχε εδώ πριν και έχει διατηρηθεί με σεβασμό.

Τι είναι, λοιπόν, το Çukurcuma;

Το Τσουκουρτζούμα βρίσκεται πιο ψηλά από όλα αυτά. Κυριολεκτικά: βρίσκεται στην πλαγιά πάνω από το Τσιχανγκίρ και το Τοφάνε, μια κατοικημένη γειτονιά με πολυκατοικίες, καταστήματα με αντίκες και γάτες — οι γάτες αξίζουν ένα δικό τους άρθρο, και έχουν ήδη ένα αλλού σε αυτόν τον ιστότοπο — και το είδος των καφέ που δεν έχουν αλλάξει τα έπιπλά τους εδώ και είκοσι χρόνια, επειδή τα έπιπλα είναι ακόμα σε καλή κατάσταση.

Οι έμποροι αντίκων στην οδό Faikpaşa βρίσκονται εδώ από πριν ακόμη δημιουργηθούν οι περισσότερες από τις καλλιτεχνικές συνοικίες της πόλης. Πωλούν οθωμανικά σετ καφέ, καθρέφτες Art Deco, χαλιά αβέβαιης προέλευσης, αντικείμενα που χρειάζονται χρόνο για να τα κατανοήσει κανείς. Το εμπόριο γίνεται χωρίς βιασύνη. Το Σάββατο πρωί στη Faikpaşa κυλά με τον ρυθμό ενός τόπου που ξέρει ότι δεν χρειάζεται να επιδείξει κάτι.

Δύο λεπτά μακριά, ξεδιπλώνεται το Τσιχανγκίρ — μια γειτονιά συγγραφέων, καλλιτεχνών και κατοίκων που επέλεξαν αυτό το τμήμα της πόλης για λόγους που δεν έχουν αλλάξει. Υπάρχουν εδώ μέρη για πρωινό όπου την Κυριακή πρέπει να περιμένεις για να βρεις τραπέζι, κάτι που αποτελεί τον σωστό δείκτη ποιότητας. Η θέα στον Βόσπορο από τους κήπους τσαγιού της γειτονιάς είναι αυτή που οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης δείχνουν στους επισκέπτες, σε αντίθεση με εκείνη που εμφανίζεται στους τουριστικούς χάρτες.

Εδώ βρίσκεται το Μουσείο της Αθωότητας. Το «μυθιστορηματικό» μουσείο του Ορχάν Παμούκ, που έχει δημιουργηθεί με αφετηρία τη φανταστική ιστορία αγάπης του Κεμάλ και της Φούσουν, στεγάζεται σε ένα κόκκινο κτίριο στην οδό Νταλγκίτς. Είναι ένα από τα πιο ξεχωριστά και συγκινητικά μουσεία της πόλης και μπορεί κανείς να το επισκεφτεί εύκολα με τα πόδια πριν φτάσουν τα πλήθη.

Δεκαπέντε λεπτά κατηφόρα: η προκυμαία του Βοσπόρου στο Τοφάνε. Είκοσι λεπτά κατά μήκος της προκυμαίας: το Μπεσίκτας, και από εκεί, οπουδήποτε χρειάζεται να πάει κανείς στην πόλη.

Η γειτονιά που αναγνώρισε η εφημερίδα «The Guardian»

Αυτό που είδε η εφημερίδα «The Guardian» στο Τσουκούρτζουμα το 2012 δεν ήταν μια γειτονιά σε άνοδο. Ήταν μια γειτονιά που είχε ήδη κατακτήσει κάτι — ένα μείγμα εργαζομένων και δημιουργικών ανθρώπων, παραδοσιακών και πραγματικά περίεργων, το είδος της πυκνότητας που δημιουργεί τόσο καταστήματα με αντίκες όσο και ανεξάρτητα αρτοποιεία σε απόσταση πενήντα μέτρων το ένα από το άλλο. Αυτός ο συνδυασμός έχει αποδειχθεί ανθεκτικός.

Οι πλακόστρωτοι δρόμοι δεν έχουν αντικατασταθεί. Στις πολυκατοικίες εξακολουθούν να κατοικούν άνθρωποι. Η γειτονιά εξακολουθεί να διαφωνεί για θέματα στάθμευσης. Αυτό, στο πλαίσιο των εξελίξεων που παρατηρούνται σε γειτονιές που βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής, αποτελεί ένα σημαντικό επίτευγμα.

Το Hammamhane είναι το μοναδικό μπουτίκ ξενοδοχείο μέσα στην περιοχή Çukurcuma — όχι στα όριά της, ούτε δίπλα της, αλλά ακριβώς στην ίδια την οδό Çukurcuma Caddesi, με τριάντα δωμάτια σε ένα κτίριο που αποτελεί μέρος της γειτονιάς, αντί να την παρατηρεί από τον πάγκο της ρεσεψιόν. Οι επισκέπτες δεν επισκέπτονται την Çukurcuma από το Hammamhane. Μένουν μέσα σε αυτήν.